این ایده دوم می‌تونه شاخه‌ای از ایده‌ اول باشه یا یک ایده کاملا نو باشه. اما در این شرایط شما فکر می‌کنید که ایده دوم ناب‌تر است و باید به‌جای ادامه دادن ایده‌ اول به سراغ دومی بروید. ولی مشکل اینجاست که این اتفاق به احتمال زیاد باعث خواهد شد که شما نه به ایده اول برسید و نه به ایده دوم. در واقع ایده دوم می‌تونه نقش تخریبی داشته باشه و شبیه یک دشمن روند تمرکز شما را بهم می‌ریزه. شما می‌خواهید آن را کنار بگذارید اما این ایده دودستی به شما چسبیده است و شما را وسوسه می‌کند که به آن توجه کنید. اسکار وایلد نویسنده مشهور، جمله معروفی داره که می‌گه: “بهترین راه خلاصی از وسوسه تن دادن به آن است.”  بنابراین به نظر راهی برای شما باقی نمی‌ماند مگر این‌که به وسوسه توجه به ایده دوم تن بدهید.

کاری که شما باید انجام بدهید این است که مثل قبل ایده را ثبت کنید. از آنجایی که احتمال بهم خوردن تمرکز شما توسط ایده‌ دوم بسیار بالا خواهد بود، بهتر است که کمی در مورد ایده دوم تحقیق کنید. اطلاعات اولیه‌ای جمع‌آوری کنید و چارچوب‌های کلی را بسنجید. هیچ قانونی وجود ندارد که بر مبنای آن بخواهیم بگوییم که در این شرایط باید حتما به ایده اول رسیدگی کرد یا به ایده دوم. اما یک قانون برای موفق شدن وجود دارد و آن تمرکز است. در واقع ریسکی که در این شرایط شما را تهدید می‌کند از دست دادن تمرکز است. بنابراین بهترین کار این است که سعی کنید تمرکز خود را حفظ کنید. اگر ایده دوم ذهن شما را زیاد درگیر کرده، بهتر است کمی به آن توجه کرده، ایده را کمی پردازش کنید و به نقطه‌ای برسانید که بتوانید تکلیف آن را با خودتان روشن کنید. در بسیاری از مواقع ایده‌ از ایده متولد می‌شود و در بسیاری از مواقع روند نوآوری با زایش ایده‌ها از دل ایده‌ها شکل می‌گیرد. نکته مهم تنها حفظ تمرکز است.

——————————————————————————————————————————————————